In mijn werk draait het om het tonen en zoeken naar geheimen: wat bevindt zich achter de menselijke façade en de dingen? Door middel van fotografie zoek en toon ik mogelijke antwoorden, maar werp ook net zoveel nieuwe vragen op. ‘Het niet weten‘ en ‘het niet gezegde‘ zijn voor mij ongemerkt hoofdthema‘s geworden. Het mysterieuze en raadselachtige vormen voor mij een weerslag, een contrapunt, bij wat fotografie vaak is: helder, concreet en verhalend.

In mijn installatie Reise Nach Jerusalem (vanaf 2019) toon en onderzoek ik transgenerationele patronen en geheimen binnen mijn familie. Ontstaan als een intuïtieve detective wall van foto’s groeit RNJ doorlopend uit tot een multimediale ruimtelijke presentatie. Een gestuurd labyrint met kleine en levensgrote foto’s, flarden tekst, audiofragmenten, documenten, tekeningen en objecten. Feit en fictie lopen door elkaar in een ontregelende veelheid van sporen.

Na de fotomontages die ik de jaren 90 maakte, ben ik sinds 2013 met name beziggeweest met het in beeld brengen van het mannelijk naakt.

De moeilijke muze: bespiegelingen bij het mannelijk naakt van Linda Bais

Deel uit tekst van: Fanny Kuitenbrouwer (2018): Linda Bais laat ons met haar foto's van het mannelijk naakt met andere ogen kijken naar het lichaam van de man - of doet ons zelfs beseffen dat we het mannelijk naakt voor het eerst pas echt goed zien. Deze nieuwe blik toont ons iets universelers dan de rollen waar het mannelijk imago in gevangen zit. In de kunsthistorische traditie deelt het mannelijk naakt met het vrouwelijk naakt de letterlijke belichaming van traditionele gender-specifieke kenmerken. Waar de naakte vrouw een gezonde maagd, sensuele hoer of zachte moeder moet zijn, is de naakte man een bovenaardse halfgod of atletische krijger. De nadruk op goddelijke perfectie en een atletisch lichaam die we hebben overgeleverd gekregen van de Klassieke Oudheid, bepaalt tot op heden onze beeldcultuur. Een ander beeld ontstaat voor het eerst in de jongere homo-erotische kunsttraditie. Het lichaam wordt hierin afgebeeld als lustobject. Maar wat deze andere benadering met de traditionele verbeelding van het mannelijk naakt gemeen heeft is dat de mannelijke blik nog steeds dicteert hoe het mannelijk lichaam gelezen moet worden. Niet alleen kent de kunstgeschiedenis door de eeuwenlange achterstelling van vrouwen nauwelijks vrouwelijke kunstenaars, als deze er al waren was het mannelijk naakt lange tijd verboden terrein. Linda Bais biedt als vrouwelijke kunstenaar een blik op het mannelijk naakt voorbij de categorieën waar we bekend mee zijn. Zij stelt het mannelijk naakt letterlijk in een ander licht - ze boetseert als het ware met licht in haar foto's in plaats van ermee te schrijven. Met haar foto's brengt Linda Bais het mannelijk lichaam dichterbij. Door in te zoomen op plooien, lijnen, enkels en voeten, wordt de blik naar de lichamelijkheid van de naakte man geleid en kan het lichaam zich emanciperen, losmaken, van de connotaties die het mannelijk lichaam omhullen. De man lijkt voor het eerst te bestaan als lichaam, ontdaan van de verwachting sterk, machtig, of een lustobject te zijn. In de foto's van Linda Bais wordt de vastgelegde kwetsbaarheid van zijn lichaam de kracht van de man.

De foto's van Linda Bais spelen een spel met licht, donker, scherpte en onscherpte, maar het is complexer dan dat alleen. Haar abstracte composities nodigen uit tot goed, langdurig kijken, tot turen bijna. Linda Bais mag spelen met de werkelijkheid, de realiteit die zij staande houdt, is het vermogen haar verbeeldingskracht met grote vakkundigheid te realiseren. tekst: Tony Tangel

"De intensiteit en stemming in jouw foto's weten mij goed vast te houden en grijpen mij aan. Het zal de verstilling zijn, de suggestieve ruimte die je aanbiedt. Bepaald niet lichtvoetig maar schoonheid met een pijnscheutje."Johan Breuker

"Een stilte die ademt." Michael Dudok de Wit